Wie geregeld de Vlaamse Ardennen doorkruist, kent ze ongetwijfeld : de holle wegen. Een weg die plots verdwijnt in het omliggende landschap, en veranderd in een groene tunnel  of een gewelf van takken, waar het betoverende spel van licht en schaduw je even in een andere wereld doet wanen.

 

Deze historische landschapselementen zijn nooit echt “aangelegd”, maar danken hen ontstaan aan een eeuwenlange wisselwerking tussen mens en natuur. Toen men vroeger met paard en kar over een vast traject op en af een heuvel reed, werd de bodem losgewoeld. Bij regen spoelde de grond weg waardoor het tracé steeds lager kwam te liggen. De natuur palmde vervolgens de bermen in met planten, en de veldweg werd langzaam omgetoverd tot een sfeervolle holle weg.

 

Door een unieke oriëntatie, een gevarieerd bodemprofiel en de uiteenlopende begroeiing kan het microklimaat in een holle weg op korte afstand sterk verschillen. Dit zorgt voor de aanwezigheid van interessante fauna en flora. Op de taluds zijn vaak oude houtkanten aanwezig en vinden we zeer oude bomen terug die al decennia lang worden geknot.

 

Om de holle wegen te beschermen naar de toekomst toe, is een goede beheervisie noodzakelijk. In het voorjaar van 2014 werd er voor de holle wegen in de gemeente Kluisbergen een onderhoudsplan opgesteld. Op de valreep werden deze winter ook de eerste werken uitgevoerd door enkele lokale landbouwers die zich ondersteund door de vzw agrobeheercentrum Eco² hebben verenigd tot een agrobeheergroep. Zo ziet de top van de Oude Kwaremont, een bekende helling bij wielerfanaten, er terug fris uit.